fbpx

Oefenen, Oefenen, Oefenen

Oefenen, oefenen, oefenen

Iets minder dan een jaar geleden werd ik gevraagd om voor een groep studenten een workshop te houden over presenteren. Mooie uitdaging, maar ik kreeg maar anderhalf uur en wat vertel je dan precies?

Het was ook een mooi reflectiemoment. Hoe doe ik het zelf eigenlijk? Welke lessen heb ik zélf geleerd? Maar ook: wat vind ik sterk bij andere sprekers?

Ik heb er best lang over nagedacht. Ik kwam ook tot een hele rits van tips en trucs en weetjes. Ik heb ze allemaal gedeeld met de dertig super-geïnteresseerde studenten die écht alles als een spons opnamen. Anderhalf uur lang. Best lang voor die generatie weet ik. Ik had zelf een zeer voldaan gevoel aan het einde. Zij ook.

Maar zoals altijd reflecteerde ik ook nu na afloop over wat goed ging en waar nog (veel) ruimte voor verbetering lag. Het tekent de perfectionist in mij. Waar ik vooral naar op zoek was, was precies wat voor HEN nou het meest waardevol was geweest. Waar ik dus écht verschil kon maken. En dat was natuurlijk maar op één manier te achterhalen: het VRAGEN. Dat bleek niet zo heel ingewikkeld, want mijn eigen dochter was één van de toehoorders en dan is feedback zo geregeld.

Er kwamen twee dingen uit. Eentje bewaar ik voor later, de ander deel ik alvast. En die was zo simpel dat ik het bijna gênant vond: men was het er unaniem over eens dat het grootste inzicht van de sessie was dat je veel moet oefenen 😊. Oefenen, oefenen, oefenen. Beter een kortere maar vlotte presentatie, dan een lange met hobbels. Toch werd dit lastig gevonden, want juist alles ‘uit je hoofd leren’ zorgde bij veel van hen voor extra stress. Omdat dan op het moment suprème de juiste zinsnede niet werd onthouden. En als één onderdeel werd vergeten, was men helemaal van z’n à propos.

Nancy Rademakers

Hoe doe je het dan wel, dat oefenen? Ik ben van mening dat dat voor iedereen een beetje verschillend is. Maar de essentie is toch om het vooral HARDOP te doen. Sommigen zeggen dat je voor de spiegel moet staan. Ik doe dat nooit, het leidt mij ontzettend af om de hele tijd tegen mijn eigen hoofd aan te moeten kijken. Maar ik oefen wel hardop. Ik kijk door het raam naar buiten en beeld me in dat daar mijn publiek zit. En ik doe het keer op keer op keer. Zeker als ik me nieuwe ‘content’ eigen moet maken. Het hoeft niet per se uit het hoofd, liever niet zelfs, maar het PROEVEN van de woorden en de begrippen die je gebruikt is erg belangrijk. Het is voor mij alsof het zich op die manier vastklinkt in mijn hersenen. En het helpt ook met de timing; je hebt als spreker meestal een vast tijdsslot en het is zaak daarbinnen te blijven. En je weet alleen of dat luk als je ook echt hardop oefent!

Ik heb het de studenten nog gevraagd, recentelijk. Heb je er wat mee gedaan? Hoe ging dat? Maakte het verschil? Eentje zei: “ik had me helemaal suf geoefend. Vroeger was ik altijd angstig voor een presentatie, maar nu ging ik er staan en dacht ik ‘deze ga ik nailen’.” Mooi toch?